رزماری

نام علمی: Rosmarinus officinalis

از خانواده نعناعیان (Lamiaceae)

گیاه معطر بوته ای، با شاخه های بالارونده، که ارتفاع آن به ۲ متر هم میرسد. برگهای آن باریک با انتهایی سوزنی شکل هستند. این گیاه در مناطق مدیترانه ای به وفور یافت میشود.

برگ و سرشاخه های گلدار گیاه، اندام داروئی رزماری را تشکیل می دهند. رزماری بالاترین میزان آنتی اکسیدان را دارد و میتواند به مبارزه با باکتری ها و سرطان کمک کند. دیترپنهای موجود در رزماری، دارای اثرات آنتی اکسیدانی بوده که از کبد محافظت میکنند و روند بیماری را در افراد آلزایمری بهبود میبخشند. اسید کارنوزیک موجود در رزماری،از نورون های مغز در برابر استرس و فشار بیش از حد محافظت میکند. این اسید در سلولهای عصبی و دیگر سلولهای محافظتی در مغز ایجاد میشود و این عملکرد باعث کاهش لخته شدن خون و تورم مغز میگردد. رزماری همچنین از تشکیل پلاک بتا آمینواید که یکی از علل اصلی آلزایمر است جلوگیری میکند.

برگهای رزماری دارای خواص ضد تشنج هستند. این خواص اسپاسم ناخواسته عضلانی را کاهش میدهد. مطالعات نشان میدهند که روغن رزماری گرفتگی های قلب را هم درمان میکند.

این گیاه دارویی با کاهش آسیب اکسیداتیو مفاصل و بافتهای اطراف، از پیشرفت آرتروز روماتوئید جلوگیری میکند.

مصرف رزماری چون موجب سهولت ترشح و دفع صفرا میشود از این جهت این گیاه دارویی در بیماری های یرقان و نارسایی اعمال کبد مورد استفاده قرار میگردد. مصرف رزماری در موارد ضعف عمومی، خستگی مفرط و بی حالی بیمار در دوران نقاهت مفید تشخیص داده شده است.

نویسنده: بهناز جوادی، کارشناس ارشد گیاه پزشکی

پیج اینستاگرام: https://instagram.com/engineer_bj97

زنبورعسل...